Annemisin’in muhteşem yazarı ve Pelin'in annesi Gülay Horlu’nun hamilelik hikayesinde 21. haftadayız...

Pelin günden güne büyüyor. Tekmeleri giderek netleşmeye, gün içinde kendini hatırlatmaları sıklaştırmaya başladı. Mutsuzsam, moralim bozulmuşsa, sinirliysem içeriden bir kıpırtı geliyor ki yüzümde hemen bir tebessüm yayılıyor. Kendime geliyorum. O kadar, o kadar güzel bir duygu ki bu yaşanan.Daha önceleri korkardım, içimde bir şeyin büyüyecek olması düşüncesi beni tedirgin ederdi ve sanki içinde büyüyen bir canlıyla yaşamanın imkansız kadar zor olacağını düşünürdüm. Ama yaşanınca ne kadar farklı ne kadar yüce bir duyguymuş. Bir de Pelin’im bana ilk hareketini yüz felci geçirdiğimin gecesinde gösterdi. Sanki ”Ben iyiyim, sakın üzülme. Bak hareket bile etmeye başladım.” der gibiydi. O anda nasıl güzel hissettiğimi anlatamam. Sanki bir mucize büyüyordu içimde. Diyeceğim o ki, eğer bir kadınsanız ve içinizde bir canlıyla yaşama düşüncesi tedirginlik veriyorsa, hiç yormayın kendinizi. Zaten zamanla önce varolduğuna alışıyorsunuz, sonra görüntüler birikiyor elinizde ultrason görüntüleri. Vücudunuz yavaş yavaş hazırlıyor kendini ve sonra ilk hareketler geliyor. Yani kademeli olarak alışıldığı için herhangi bir korkutucu tarafı olmuyor.

2 hafta önce ayrıntılı ultrasona girdik. Sevgilim ameliyat olduğu için gelemedi doktora. Çok ciddi bir şey değil, kulak ameliyatı oldu. Ama maalesef o zamana denk geldi. Ben ve 2 teyzesi gittik. Hem Pelin’imi görmeyeli 4 hafta olmuş, hem onun tüm organlarını tanıyacak (çok anlamasam dahi), sağlığıyla ilgili bir aksilik var mı öğreneceğim hem de kızımın ilk renkli görüntüsü ilk vesikalığını göreceğim. Allah’ım platoniğimle buluşacağım sanki. Bende nasıl bir telaş, nasıl bir heyecan. O gün kızım için süslendim. Öncesinde sabahtan Aile Sağlığı Merkezi’ne gidip Tetanoz aşımı vuruldum. Tüm gün geçmek bilmedi. Akşam oldu sonunda ve çıkmadan makyaj tazeledim. Platonik aşkımla buluşacağım, o kadar kolay değil. Herkesten önce geldim buluşma noktasına, en uzaktan gelmeme rağmen Teyzeleri ile fıkır fıkır bir araya geldik ve randevu yerine doğru ellerde çikolata ile yol almaya başladık. Çikolata yemeliymişim ki Pelin hareket etsinmiş. E bizimki zaten sürekli hareketli Neyse biraz bekledikten sonra kızımla buluşma anımız gelip çattı. Kalbim küt küt içeri girdik. Biraz anlaşılmaz görüntüler ve yorumlardan sonra her şeyin yolunda olduğunu 20 hafta 6 günlük büyüklükte bir bebek olduğunu (3 gün önden gidiyormuş) ve fiziksel herhangi bir sorunun olmadığını söyledi. Sonra işte o an geldi, 3 boyutlu haliyle tanışmaya. Allah’ım o da ne? Kime benziyor bu kız? Şimdi nerede neresi var? Ağzını burnunu yediğimin yanakları, burnu her şeyi ne kadar da küçük. 360 gr daha Ben onu yerim ya. Küçük poposunu ıssırırım. Hele elime bir geçsin neler yapıcam ona Çok güzel bu minnoş Allah’ım. Onu çok seviyorum..

İşte böyle elimde Pelin'ciğimin görüntüleri, aklımda Pelinciğimin yüzü sırıtık bir şekilde evin yolunu tuttum. Babamız heyecanla bizi bekliyordu. Hemen açtık izledik görüntülerini Tekrar aynı heyecanı yaşadım sevgilimle izlerken. Umarım ki herkes bu duyguyu yaşayabilsin.

Benim anlatacak çok şeyim biriktiği için bir sayfayı daha 22. haftadan önceki gelişmelere ayırmak istedim. Bundan sonra hafta hafta, gelişmeler ve güzelliklerle bir arada olmak dileğiyle.