Koşturmacalar Gülay ve Engin\'i Bekler

Annemisin’in muhteşem yazarı Gülay Horlu’nun hamilelik hikayesinde 34. haftadayız...

Bu hafta bloğumuzu yazmakta biraz geciktik. Şu anda siz bu satırları okurken 35+1 günlüğüz. 34. haftamız da gayet güzel ve sıradan geçti. Bir sorunum, bir sancım, bir rahatsızlığım olmadı bin şükür ki. Bloglardan veya forumlardan okuyorum da insanlar ağırlaşıyorlar ben de aksine gittikçe hafifliyorum dermişim. Yok o kadar da değil. Artık bacaklarımın uzun süre yürüyüşlerden sonra kesildiğini ve kaval kemiklerimin ağırlaştığını hissediyorum. Ama her şeye rağmen hareketsizlikle mücadeleye devam ediyorum. Tembelliğe imkan vermemek gerek, doktorumun da dediği gibi bana doğumda güçlü kaslar lazım. O yüzden ne şekilde olursa olsun mutlaka kaslarımı çalıştırmaya uğraşıyorum.

Pelin hanımlar büyüyor, yeri iyice darlaşmış olacak ki hareketleri az ama olduğu zaman da keskin ve can acıtıcı olmaya başladı. Çoğunlukla uyuyor diye tahmin ediyorum. Geceleri ben yattıktan sonra hareket fazlalaşması da olmuyor, umarım doğduktan sonra da bu düzende devam eder. Sakin, uyuyan, çok ağlamayan, huzurlu bir bebek olması için şimdiden ona tembihlemeler ve telkinlerde bulunuyorum umarım işe yarar

Bu hafta pazar günü doğum kursumuz başlıyor. Heyecanlıyım doğrusu, kursu tamamlayabilmek şu anda tek dileğim diyebilirim. Bir çok açıdan artık doğuma hazır gibiyiz ama bu kursla beraber öncesini ve sonrası olacakları bilir kişi ağzından, nedenleriyle birlikte dinlemek eminim ki bize çok şey katacak ve rahatlatacak.

Ama itiraf etmeliyim ki doğumdan sonrası için endişelerim yok değil. Bunun normal olduğunu çok iyi biliyorum. Acaba bağlanabilecek miyim endişesi, bizden bir parça olan yavrumuza gerçekten hazır mıyız kaygısı, doğum sonrası depresyon korkusu, lohusalık halisünasyonları tantanası derken uykularım kaçmaya başladı ve rüyalarım da hep bu konularla ilgili.

Deneyimli annelerden şunu istiyorum, bize kendi yaşadığınız süreçlerle ilgili bilgiler, fikirler verin, benle paylaşın. Yersiz korkuları olan anne adayları için çok faydalı olacaktır. 

En çok kaygım bebeğe bağlanma sahiplenme durumu, tabii bunun depresiflikle veya hormonlarla çok ilgisi vardır eminim ve de lohusalık korkuları. Batıl inançlarım konusunda kendime ne kadar kızsam da engel olamıyorum. Gerçekten gaipten sesler falan duyuluyor mu?

Doğum yaklaştıkça aklımı kurcalayan bu sorular dışında çok bir problemimiz yok. Sağlık sıhhat maşallahlık, eksiklerimiz çoğunlukla kalmadı birkaç önemli detay bulunmakla birlikte. 

Doğum çantam sonunda hazır. Kapı süsü bitmek üzere. Odamızın boyası bu cumartesi yapılıyor inşallah, temizlik için de ablam cumartesi gelecek ve başlayacağız. İşte böyle koşturmacalı günler Gülay’ı ve Engin’i bekler.

Yardımları ve destekleri için tüm herkese başta aileme teşekkür ediyorum. Onların hakkı ödenmez değil mi, ailem iyi ki varsınız konudan konuya atlıyorum kafamda bin bir tilki ve düşünce döndüğü için biraz serbest çağrışımlı bir yazı oldu. Kusura bakmayın.

Haftaya doktor kontrolü, Pelin’imin yeni haberleri ve işimin son haftası dedikodularıyla karşınızda olacağım. Evet haftaya doğum iznim başlıyor kısmetse.

Herkese mutlu haftasonları diliyorum. Bizden kucak dolusu sevgiler.


kişi tarafından beğenildi      305 kez okundu
  • Yorumlar(0)

 

 

Facebook Twitter Google+ Pinterest Share
Facebook Twitter Google+ Pinterest Share