Bu yazı Annemisin yazarımız Aysu Apakay tarafından sizler için yazılmıştır.

Merhabalar sevgili Annemisin okurları. Bu yazımda da tıpkı diğer haftalar gibi ilginizi çekeceğini düşündüğüm ve büyük zevkle yazdığım bir konu üzerine konuşacağız. Benim yazarken yaşadığım keyfi umarım siz de okurken yaşarsınız.

Konumuz hayvan sever anne babaların çocuk sahibi olmadan önce üzerinde durup düşündükleri “Evcil hayvanımızla çocuğumuz aynı çatı altında olur mu? Nasıl olur?” konusu.

Kimimiz hayvan sevgisini çocukluktan ailesinden öğrenmiştir. Kuş, balık, kedi vb. evcil hayvanlarla büyümüştür. Kimimiz hayvanları annemizin çok temiz, çok titiz olması nedeniyle ev dışında ve uzaktan sevmek durumunda kalmışızdır. Genele baktığımızda günümüzde de bu anneler çoğunluğu oluşturuyor diyebiliriz. Sebep her zaman ev temizliği, annelerin titizliği değil tabi ki. Bazen sebep çocuğun sağlığı olabiliyor. En yakın örnek olarak, mesela ben. Hayvan dostlarımızın her biri için ayrı ayrı deliren bir çocuktum. Kedi oluuur köpek oluuur kuş olur fare olur hiiiç fark etmez! Kendi yaşımdaki çocuklarla arkadaş olmaktan ziyade hayvanlarla dost olmayı tercih eden bir çocuktum. Fakat annem “Hayvanlar gerçekten çok sevimli canlılar, senin hayvanlarla bu kadar iyi anlaşmana çok seviniyorum ama onların yuvası dışarıda. Onlar evde yaşamak için yaratılmamış ki.” derdi. Çocukluğum, ergenliğim böyle geçti derkeeen ben üniversiteye başlayıp kendi evime çıkma imkanı bulunca her fırsatta evcil hayvan sahiplenme fırsatı kollayan bir insan oldum. Aslında çocukluğumdan bu yaşıma kadar geçen sürede zaman zaman gerçekten hayvanların evde bizimle birlikte yaşaması ne kadar doğru ne kadar yanlış diye düşündüm, ara ara sordum. Sonrasında benim bu düşüncelerime netlik, sorularıma cevap kazandıracak bir durum yaşandı ailemizde. Kuzenim Onur abim ve eşi evlendiklerinde pug cinsi bir köpek sahiplendiler ve uzunca bir süre adını Fransua koydukları bu sevimli mi sevimli dostlarıyla birlikte yaşadılar. Bir süre sonra eşi hamile kaldı ve çocuk sahibi olacaklarını öğrendiler. Bu süreçte teyzemlerin ve annemin aklında hepinizin aklına gelecek olan o soru belirdi: “Fransua ve bebek aynı evde mi yaşayacaklar?”

İşte bebeğe saldırmaz mı, tüyü kılı bebeğe alerji yapmaz mı, çok hareketli bir köpek bebeği sakındırmaz mı derkeeen Demir dünyaya geldi. Onur abim ve eşi Fransua’yı evden uzaklaştırmayı reddettiler; çünkü hamilelik sürecinde bu konuya dair birçok uzmana danışmışlardı. Üstelik bir hayvan sahiplenip onunla uzunca bir süre aynı evde yaşayıp zaman geçirdikten sonra o hayvan, bir ev arkadaşı, bir kardeş, bir dost oluyor insana. Kim ev arkadaşını, kardeşini, dostunu evden gönderebilir ki? Zaten uzmanlar da bu durumun çocuk için bir tehdit oluşturmadığından defalarca bahsetmişlerdi.

“Araştırmalar, özellikle doğumundan itibaren evde evcil hayvanla büyüyen bebeklerin, bağışıklık sisteminin daha güçlü olduğunu gösteriyor. Ayrıca eğer genetik bir alerjik problem yoksa yine kedi ya da köpekle büyüyen çocuklar alerjik hastalıklara karşı daha az risk taşıyor. Bir de psikolojik boyutu var tabii. Hayvanla büyüyen çocuk kendine daha güvenli, diğer canlılara ve çevresine karşı daha duyarlı oluyor. Paylaşmayı ve sorumluluk almayı öğreniyor. Yapılan araştırmalar, hayvanla büyüyen çocukların suça meyletme ihtimalinin de çok düşük olduğunu gösteriyor.” gibi birçok düşünceye ve teze sahiplerdi.

Yani bebekler ve hayvanlar elbette aynı evde yaşayabilirler. Ancak;

- Evde bir hayvan olduğu unutulmamalı.

- Hayvanla bebek baş başa fazla bırakılmamalı yani gözlem yetişkinlerde olmalı. Özellikle 1 yaşında süt çocukların ağzı burnu sütlü iken kedi veya köpekle teması engellenmeli.

- Ailede alerjik bir durum varsa, eve tüylü hiçbir hayvan alınmamalı. Mümkünse 2 yaşına kadar bebekler hayvanlarla çok haşır neşir olmamalı. Çünkü o yaştan itibaren bağışıklık sistemi belirli bir güce erişmiştir. Antijenlerden kendisini ayıklayabilir.

?Uzmanların düştüğü bu dipnotlara ve sevimli dostumuzun sağlık kontrollerine dikkat ettikten sonra evcil bir hayvanın ve bebeğinizin aynı evde yaşamasının hiçbir sakıncası yok sevgili anne babalar. Haberiniz olsun! :)