Hatırladığım ilk tat

Sizi bu defa çocukluğuma davet ediyorum. Birazcık anılara dalmak bana iyi geleceği gibi sizinde ufaklık uyurken kahve molanıza keyif katabilir.

Ben öyle sıkıcı, bilgi yüklü, uzun yazılar yazmayı seven biri değilim ama yazı yazmayı çok sevdiğim aşikar. Kısa kısa tarifler paylaşmaktansa – ki bunları, arama motoruna yazdığınızda sayfalar dolusu bulabilirsiniz- kısa hikayeler eşliğinde ‘’tecrübe ve anı’’ olarak paylaşmak nedense bana daha anlamlı geliyor. Böylece bebeğiniz için hazırlayacağınız bu tariflerin, 26 yaşına gelmiş ‘’ben’’ üzerinde nasıl etkiler göstermiş olduğunuda görebilirsiniz. Sonra denemesi size kalmışO

Çocukluğumdan hatırladığım o kadar çok kesit var ki, söylediğimde bir bebeğin hafızasının bu kadar kuvvetli olabileceğine nedense kimsenin inanası gelmiyor. Oysaki hepsi gerçek!

Hani öyle küçük çocukların ilgi çekmek için kafalarında kurdukları hikayelerden filan değil.

Basbayağı mavi, yuvarlak, plastik mama kasem vardı benim. Hatta abim kullanmış benden önce!

Hadi ama, tabii ki bunu annem söyledi.

Bizim evde böyle babadan oğula gibi kardeşler arası gardırop, yatak, bebek arabası,vb. miras sistemi uygulanırdı. Abimden ne kaldıysa kız-erkek farketmeksizin hepsi benimdi! İşte tam da bu yüzden tüm bebeklik fotoğraflarımda tam bir erkek çocuğuyum.

Ama kardeş sahibi olmanın en güzel katkısı bana sorarsanız, tartışmasız ‘’paylaşma’’ duygusuna sahip olmayı çok küçük  yaşta öğrenmektir. Duyduk duymadık demeyin, imkanı olan yavrusuna kardeş versin! İnanın hayatta daha büyük bir zenginlik yok diyorum şimdi ve sizinkilerde ileride aynısını söyleyecekler emin olun.

Doğru bireyler yetiştirmek elbet kolay değil, kabul ediyorum. Ancak siz iyi kalpli, adaletli, paylaşmayı bilen, şükretmeyi bilen ve üretken çocuklar yetiştirmek mottosu ile yola çıktığınız sürece, sonuç asla korkutucu olmayacaktır.

Nerede kalmıştık?

Mavi mama kasesi. Evet her detayı ile hafızamda. Hatta annem beni pusetimle mutfağa park edip, ‘’uçak geliyooooor’’ diye mideme iniş yapacak olan kaşıkları ardı ardına sıralardı. Garip yüz mimikleri, şaklabanlıklar filan…

Kendimi bildim bileli mutfaktayım.

Başlarda annemin asistanı ünvanı ile misafir geldiğinde yardımcı olmakla başlayan kariyerim, üniversite çağına geldiğimde gastronomi bölümünde taçlandı. Malum aşçı olunca, her tanışanın ilk sorusu ‘’En sevdiğin yemek ne? ‘’ oluyor. Başlıyorum sıralamaya… Annemin fırında tavuğu, anneannemin çerkez tavuğu, babaanemin karalahana çorbası, babamın tuzda levreği, halamın pişisi ve abimin sushisi. Baksanıza bizim aile Bolu-Mengen sanki!

Herkesin profesyonel olduğu bir yemek var yahu! Sonra bana soruyorlar ‘’Neden aşçılık?’’.

Arkadaşım sen söyle başka bir şansım mı var? Baksana herkes alanında iddialı, benim bunlara haddini bildirme vaktim gelmiş geçiyor!

Gayet tabii ki asıl sebebi şu; yemek yaparken kendimi kaybediyorum.

Müthiş bir huzur, acayip bir keyif, tarifsiz bir meditasyon. Bir de ne var biliyor musunuz?

Ne zaman anneanneme gitsem, yemek konuşurduk. "Konuşurduk" diyorum, henüz alışmaya çalıştığım bir boşluk, ne garipmiş onun yokluğu. Bana sürekli aile tariflerinden bahseder dururdu. Annem eve misafir çağırdıysa evde bir hafta önceden tadımlar başlar, denemeler yapılır filan. Önemlidir yani bizim ailede misafir ağırlamak. İş böyle olunca tarif denemek, yenilikler tatmak benim için büyük zevk olmaya başladı. Şuan en büyük hazinem, anneanne tariflerim!

Gel gelelim asıl meseleye.

Bu kadar yemek meraklısı birine kimse ‘’Hatırladığın ilk yemek ne’’ diye sormaz mı?

Belki de bebeklik hatıraları hep bir bulanıktır ya, ne olabilir ki diye düşünürler ama gayet net hatırlıyorum.

O mavi mama kasesi, cici bebe bisküvisi+süt+muz üçlüsünün püresine ev sahipliği yaptı aylarca ve ben tadına bayılırdım!

Size ilk tarifim bu.

Bakın! Yedikçe büyüdüm koca kız oldum.

Sevgiler,

Yaso

Not: Beklentiler hayalkırıklığına dönüşmesin sevgili annelerim, zamanımız bol, verecek tarif çok! Komşununda dediği gibi ‘’Siga Siga’’. (Yavaş, yavaş)


kişi tarafından beğenildi      1180 kez okundu
  • Yorumlar(0)

 

 

Facebook Twitter Google+ Pinterest Share
Facebook Twitter Google+ Pinterest Share