Bazı Yolculuklar Hayata Hazırlar

Abim ve ben bir elmanın iki yarısı, tüm muzurlukların baş kahramanı…

Çocukluğumuzdan beri hiç ayrılmadık ama çok ayrı kaldık. Kendisi ortaokuldan sonra Amerika’da yaşadı, liseyi ve üniversiteyi orada okudu. Bu uzaklık, kendisine travmatik bir geçiş dönemi yaşatsa da çokça tecrübe ve vizyon kazandırdığı tartışmasız aşikar.

Annemler için de çok zor bir karar olduğuna emin olduğum bu süreç, abim açısından da uzun yıllar atlatmakta zorlandığı boşluk duygusuna sebep oldu.

Düşünsenize 14 yaşında bir yolculuğa çıkıyorsunuz, tek başına, bilmediğin bir ülke ve kültüre doğru yol alıyorsunuz. Vardığınızda sizi neler bekliyor, hangi kurallar, nasıl insanlar… Sorular, sorular.

Ailemi çok acımasız sananlarınız olabilir, bu nedenle kararın sebebini de paylaşmak istiyorum. Abim ortaokul son sınıfta çok haylaz bir öğrenci olduğundan ittir kaktır Türk Eğitim sisteminde lise çağına geldi. Son getirdiği karnede gelen kırık notlar nedeni ile açık öğretim zorunluluğu şartları ile karşı karşıya kaldık. Hal böyle olunca bizimkiler de yavrularının eğitim hayatı devam edebilsin ve iyi bir gelecek sahibi olabilsin diye ani bir kararla lise de dahil olmak üzere öğrenimini devam ettirebilsin diye Amerika’ya göndermeye karar verdiler. Neden orası derseniz akrabalar, tanıdıklar falan filan.

Neyse bizim çocuğun maceralarına 11 sene boyunca her gün bir yenisi eklenerek devam etti.

Gel gelelim neden mi size bunu anlatıyorum?

Eğitim şart!

Çocuklarınızın geleceği için bazen ani ama cesur kararlar vermeniz gerekebilir ama korkmayın. Minik kuşunuzun yuvadan uçması aslında onun için koskocaman bir hayat tecrübesi demek olabilir. Tıpkı bizim hikayedeki gibi…

Cebinin hesabını bilmek, evini toplamak, çamaşırlarını yıkamak, yemek pişirmek, sorumluluk sahibi olmak, kendi ayakları üzerinde durabilmek, kriz yönetimi yapabilme yetisi, kararlarını kendi verebilme olgunluğu… Bunları ancak yaşayarak, öğrenerek verebiliyoruz siz de biliyorsunuz.

Hayata erkenden hazır olmak aslında çok da kötü bir şey değil anlayacağınız.

Ama şunu da buraya not edeyim ki; erken yaşta yuvadan uçan kuşlara yaz tatillerinde veya dönemsel olarak kollarınıza geri döndüğünde lütfen bir pedagog veya psikolog yardımı alın ki uzak kaldığı zamanlarda tek başına yönetmeye çalıştığı hayatında yüklendiği zorlukları paylaşabilsin, omuzlarından bırakabilsin. Sonra bu düğümler biriktiğinde çözülemeyecek sorunlara, aileye karşı öfke, suçluluk veya boşluk duygusuna sebep olmasın.

Tüm bu sürecin sonunda büyüdükçe şükür, minnet duygusuna sahip, "iyi ki"lerin biriktiği cümlelerle dönen, teşekkürle boynunuza sarılan bir evladınız olacak merak etmeyin.

Not: Bizim çocuğa şimdi ne oldu diyenlere duyurulur! Kendisi koca adam oldu, yakında düğünümüz var dostlar!


kişi tarafından beğenildi      1469 kez okundu
  • Yorumlar(0)

 

 

Facebook Twitter Google+ Pinterest Share
Facebook Twitter Google+ Pinterest Share