İşten çıktığım zaman kuş olup eve bir an önce uçmak istedim...

Oğlum 5.5 aylık olmuş. Ve benim de doğum iznim bitmişti. Ne zordu oğlumdan ayrılmak...

Her çalışan annenin en büyük korkusudur yetememek, işe gittiği için vicdan azabı çekmek...

Ben anne sütünü, doğum iznimin bitmesine 1 ay kala, dondurucuya konabilen ve üzerine tarih yazılabilen poşetlere koymuştum. Oğlum biberona alışmamıştı. O yüzden annem acaba ne yapacak diye tedirgindim açıkçası. İlk birkaç gün çay kaşığı ile içti sütü, sonra alıştı biberona.

Annem bu süreçte yanımda olduğu için, oğlum anneanneye alışkındı. O bakımdan zorluk çekmedim. Bebeğinizin onu emanet edeceğiniz aile büyüğü ya da bakıcıya, siz işe başlamadan önce alışması gerekiyor. Bir de süt sağma makinesi alarak, işyerinizde sütünüzün azalmaması için sağmaya devam etmenizi öneririm. İşyerindeki buzdolabında, akşam eve gittiğinizde de tarih yazarak dondurucuya koyabilirsiniz.

Benim için ilk hafta zor oldu. İşten çıktığım zaman kuş olup eve bir an önce uçmak istedim :))) Oğlum ilk işten eve geldiğimde kucağıma gelmek istemedi. 9 ay boyunca karnımda, 5.5 ay da gece gündüz yanında olmama rağmen bana resmen kapris yaptı :))) Bu süreçte Sabiha Paktuna Keskin’in "Anne İş'te" kitabı bana faydalı bilgiler verdi. Birkaç gün sonra barıştık :))) Bir de işe başlamadan önce, size ait bir eşyayı (boynunuza sardığınız bir tülbent olur) uyurken bebeğinizin yanına koyarsanız sizin evde olmadığınız dönemde daha emniyetli uyuyorlar.

O dönemde işe gittiğiniz için kendinizi suçlamayın. Sonuçta bebeğinize daha güzel bir hayat vermek ve onun daha iyi koşullarda yaşaması için çalışıyorsunuz ve çalışıyoruz.....

Emin olun, çocuklar her düzene alışıyorlar. Yeterki beraber geçirdiğiniz zaman kaliteli zaman olsun. Ve "o" zaman sadece ona ait olsun.

 

Sevgilerimle,