Ailenin birlikteliği ve bağlılığının, çocuklarımızın mutlu bireyler olarak yetişmesindeki önemi tartışılmaz.

Genç yaşta evlenerek geldiğim Türkiye'de çok mutlu bir evliliğim olmasına rağmen aileme özlemim hiç azalmadı. Biraz da bu nedenle çocuklarımın mümkün olduğu kadar yanımda kalmasını istedim.

Sakın bunu sadece kendimi düşündüğüm için yaptığımı sanmayın lütfen! Unutmayın ki çocuklarımız eğitimini önce biz ebeveynlerden alır.

Özellikle ergenlik çağının, çocukların anne-babasına en fazla ihtiyaç duyduğu dönem olduğunu düşünüyorum. Kişiliklerinin gelişmeye başladığı, dış etkilere, zararlı alışkanlıklara en kolay kapılabilecekleri bu dönemde anne-baba kontrolü çok önem taşıyor. Lise sonrası aynı şehirde bile olsalar çocuklarımız artık birer yetişkin olduğundan, ister istemez aileden bağımsız yaşamak isteyebiliyorlar. İşte bu döneme kadar sizden alacakları terbiye ve eğitimin önemi çok büyük.

Şimdi artık üç yetişkin çocuk annesi olarak gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ki, huzurlu, sevgi dolu bir ailede büyüyen çocuklar hangi okullarda okumuş olurlarsa olsunlar hayatta hep başarılı oluyorlar.

Sevgili anne-babalar,  lütfen kendi hırslarınız yüzünden hem çocuklarınızı hem de kendinizi mutsuz etmeyin. 

Sevgiler,