"Anne, seni anlıyorum."

Bir yazıya başlamadan önce yazıyla ilgili düşünceler sanki kafamın arka planında dönmeye başlıyor. Yazıya oturduğum zaman yoldan çıktığım oluyor tabii, ama gene de kendime bir hedef belirliyorum. 

Bugün kızları voleybol antremanına bıraktım, 2 saat vaktim var, ben de bir kafede oturdum, yazmaya hazırım :) Konum "anne".  

Sanki evrene bu mesajı göndermişim gibi; kafede oturacak sadece bir yer var ve tam karşımdaki tablo şöyle: Ağlamakla gülmek arasında gidip gelen 2 tane bebek, onların evden dışarı çıkıp biraz nefes almaya çalışan anneleri ile onlarla iletişim kurmaya çalışan 1,5 yaşlarında bir çocuk ve onun kendi arkadaşıyla oldukça yüksek sesle aralıksız konuşan annesi. N'apalım ben de taktım kulaklıkları ama tabii kulaklıkların yetmediği anlar oluyor. Bir de meslek gereği gözlem yapmadan da duramıyorum.

Hatırlıyorum. Bundan yaklaşık 12 yıl önce çok sevdiğim bir arkadaşımın düğünü vardı ve düğüne çocuk kabul edilmediğini davetiyede okuyunca hem kızmış hem de şaşırmıştım. Ne demek çocuk kabul edilmiyor? Ne yapayım çocuğumu bırakacak kimsem de yoksa? Henüz evlenme heyecanıyla dolu arkadaşımın bunları anlaması mümkün değildi tabii. Ben ne yaptım? Çocuğumu kabul etmeyen beni de etmesin dedim ve düğüne gitmedim! Bir de 12 yaş altını kabul etmeyen oteller var. Onlara da aynı duyguları besliyordum. Daha yeni yeni anlıyorum insanların çocuk sesinden, koşturmasından bazen neden rahatsız olduğunu. Çünkü çocuklarım büyüdü :) Çünkü çocuk sahibi olmamayı tercih eden ya da çocukları bağrışmadan kendi kendilerine meşgul olan aileler arasına katıldım. Çocuklardan rahatsız olan yetişkinler gibi değilim ama onları artık anlıyorum.

"Zamanı gelince anlarsın." Büyüklerimizden en çok duyduğumuz sözlerden biridir bu değil mi ? Allah aşkına neymiş bu büyüyünce anlayacağım şeyler? Oysa zamanı geldiğinde, çocuk sesinden rahatsız olmak neymiş, anne olmak ne kadar zormuş, para zor kazanılıyormuş, çalışan kadın olmak ne demekmiş, çocuğu için saçını süpürge etmek neymiş, çocuğun ömrü törpülemesi nasıl oluyormuş...hepsi anlaşılıyor. Aslında bu kadar çok düşünmeye bile gerek yok. Hamile olmadan önce yeni doğum yapmış arkadaşımızın 9 ay boyunca yaşadıkları ne kadar ilgimizi çekiyordu ki? Her şey başa gelince anlaşılmıyor mu? Hani hamile olduğumuz zaman fark ederiz ki, etrafta ne kadar çok hamile varmış meğer! 

Anne! Çocuğu doğunca işten ayrılmak ya da küçücük bebeğini bakıcıya teslim etmek zorunda kalan. Çocuk sahibi olmak için gitmediği doktor kalmayan ya da hazır olmadığı bir anda hamile olduğunu öğrenen. Çocuğuyla olan her sorunda "Hata bende miydi" diye düşünecek olan. Herkes tarafından başka annelerle karşılaştırılacak olan. Kendini bildi bileli korumaya çalıştığı fiziği, hamilelik kiloları yüzünden bozulan. Bütün sosyal hayatı değişen ve bu yüzden çocuğu olmayan arkadaşları tarafından eleştirilen. Anneliğiyle ilgili olarak iyi niyetle yapılsa bile çevresinden hep öneri dinleyen. Kendisinin de annesine söylediği ve çocuğunun da zamanı gelince söyleyeceği "Bu benim hayatım" cümlesini duyacak olan...

Bunlar uzayıp gider. Ne kadar anne varsa o kadar da farklı hikaye, farklı mutluluk, farklı sorun var. Gelin bu anneler gününde ona farklı bir hediye verelim. Evliliğinde, hamileliğinde ve bizi büyütürken yaşadıklarını "anladığımızı" ona söyleyelim. Anne olun, anne olmayı bekleyin ya da anne olmayı isteyin...Bunların hepsini yaşamış biri vardır hayatınızda. Anneniz olması gerekmiyor. Size emeği geçmiş herkese deyin ki "seni anlıyorum". İnsanın en büyük ihtiyacı anlaşılmak. Ona bu hediyeyi verin bu anneler gününde.

Bana anne gibi yakın ve her zaman yanımda olan, alzheimer nedeniyle son zamanlarında beni tanımayan, vefatında ona, bunları bir kez daha söyleyemediğim için çok üzüldüğüm, her gün hatırladığım sevgili babaannem için bu yazı...

Tüm anneleri, anne yerine konulanları, anne gibi yakın olanları sevgi ve saygıyla kucaklıyorum...

(Fotoğrafta Zeynep elimden tutuyor, Bahar karnımda)

 


kişi tarafından beğenildi      1269 kez okundu
  • Yorumlar(0)

 

 

Facebook Twitter Google+ Pinterest Share
Facebook Twitter Google+ Pinterest Share