Anne Oldum Ben!

Merhabalar,

Bir önceki yazımda eksik kalmıştı doğum hikayem.

06.01.2017 sabahında suyumun gelmesiyle birlikte doğumum basladı. Sabah dokuz civarıydı. Ben filmlerdeki gibi şaldır şaldır bir şeyin geleceğini sandığımdan ilk başta anlamadım tabii. Sonrasında nişanim da geldi. Ve doğumun başladığını anladım. Kendimi daha öncesinden hazırlamıştım, sakin olacağım ve ilk önce bir duş alıp panik yapmadan hazırlanıp hastaneye gidecektim. Öyle de yaptım. Duşumu aldım. Hatta enerji olsun diye ufak tefek atıştırdım bile. Kendimi normal doğuma nasıl odakladıysam, sezaryen olma ihtimalini unutmuştum. Oysaki herhangi bir olağanüstü durumda sezaryene alabilirlerdi.

Aç karnına gitmem gerekiyordu ama aklıma bile gelmedi. Neyse ki sezaryen durumum da olmadı. Yediğim yanıma kâr kaldı :) Hastaneye vardık, hemen nst 'ye bağladılar ve açılmama baktılar. Üç cm açılmam vardı. Sancım da vardı ama henüz çok hissetmiyordum. Minicik güzel sancılar keşke hep öyle kalsalardı.

Suyum geldiği için yürümeme izin vermediler. En kötüsü de buydu. Yürüsem daha az sancı çekecekmişim gibi hissediyordum. İnsanin kendini en rahat ettiği pozisyonda olması bence önemli. Neyse ki ben o pozisyonu buldum :)  İki saatin sonunda doğumumu hızlandırmak için suni sancı verdiler, oysaki benim sancım bence gayet vardı. En korktuğum şey bir de suni sancı. Korkunun ecele faydası yok tabii. Suni sancıdan sonra sancılarım daha da arttı. Belki de en iyisini yaptılar dedim, sonra  daha kısa süre sancı çekeyim diye yapıyorlar, daha çabuk yavruma kavuşayım diye. Yani bu bir züğürt tesellisi olabilir ama olsun, toplamda hastaneye gelmem ve sancı sürem dört saatti.

Dört saatin sonunda yavrumu kucağıma aldım. İnsan hiç inanamıyor. Sanki hiç göremeyecekmişsin kucağına alamayacakmışsın gibi geliyor hamileyken. Hemen hemşirenin eline baktım sağlıklı mı diye, sonra da güzelliğine baktım, Allah'ım dedim bu benim mi şimdi? Benim yavrum mu? Şükür ki ne şükür. İnsan o anda bütün duygularını yaşıyor. İnsan kaç kere anne olur, kaç kere ağlar ki mutluluktan? Ben ilk kez ağladım mutluluktan. Şükürler, dualar dilimde, kucağımda yavrumla!  

İyi ki geldin meleğim. Beni ben ettin. Beni 'anne ' yaptın.


kişi tarafından beğenildi      4142 kez okundu
  • Yorumlar(0)

 

 

Facebook Twitter Google+ Pinterest Share
Facebook Twitter Google+ Pinterest Share