Eyvah, Daha Sadece "Baba" Dedi

Eyvah bizim kız 16 aylık daha sadece baba dedi;

Tüm egom yerle bir. Olacak iş değil, Aden tam bir kız çocuğu, babacı, üstelik her şeyi çok net anlayan hızlı tepki veren tonlamadaki ifadeyi süzgeçten geçirip hiç vakit kaybetmeden tepki veren bir çocuk ve sadece "baba" dedi.  Anne nerede peki!

Ben 7 aylık pusetime sığmayıp kendimi keşife çıkmak üzere gazlayarak emekleyip yürümeye başlamışım. 8 aylık konuşup 1 yaşında cümle kuruyormuşum. Evdekiler havalara uçmuş bizimkinden zeka fışkırıyor diye. Şöyle ki, erken emekleyen bebeğin daha zeki olduğu söylenebilir. Merak duygusu üst düzeyde bir bebek, çevresini keşfedebilmek için beşiğinden uzaklaşmak durumundadır. Bu merak duygusu ve farklı nesneleri tanıma isteği zekanın bir ürünü olarak ortaya çıkmaktadır. Emekleyerek evin odalarını tanıyan bebeğe sonunda bu bilgilerde yeterli gelmeyecek, hızla erken yürüme becerisini kazanacaktır. Ortalama 12-13'üncü aylardan önce yürüyen bebeklerin zeka gelişimlerinin akranlarına oranla daha üst düzeyde olduğunu söylenir. Bu durumda da ben şu anda zekam ile övünmeliyim. Yani 5-6 basamaklı sayıları salisede toplayabilme kabileyetim ve yaptığım keşifleri anlatmalıyım. Velhasıl bunlardan eser yok ama benim eşim 2 yaşından sonra konuşup yürümeye başlayıp 5-6 haneli sayıları saniyede topluyor..

Şimdi bu ailevi verileri toplayarak 16 aylık "baba" dışında tek kelime söylememesini pek dert etmemeliyim. (Anne dese ilk pek iyi olurdu neyse! Ama galiba o da babasına benim kadar aşık.)

Tabii ki doktoruna, o da yetmez arkadaşlarımın çocuklarının doktorlarına sordum ve "durum sakin normal, bunlar teknoloji çağı çocukları dilleri bir gecede çözülür senden güzel cümle kurar" dediler. Oldu peki ama kırkında anne olunca biraz buldumcuk oluyorsun ya, ben bir de doktorların yanı sıra yüce google efendiye de sorayım dedim demez olaydım o ne benim çocuk çok gecikmiş konuşmaya. Her yorum birbirinden beter. Yine bir telaş ekstra doktor arayışı, acaba pedegog ile mi konuşsam yoksa kendimi mi psikiyatriste götürsem kararsız kaldığımda bir aile büyüğü imdadıma yetişti. Onca bebek gördüğünü ve büyüttüğünü bunun çok normal olduğunu burada sadece benim garip olduğumu söyledi. Sonunda eleştirdiğim bir anne tipi olmuştum, pimpirikli...

Tabii ki bu kadarla kalmıyorum ama anlatmaya biraz utandım.. Siz ne kadar rahatsanız çocuğunuz o kadar özgür ve özgüvenli olur. Ben de kendimin doktoru oldum ve endişelerimi artık en azından sesli yaşamayarak bebeğime ve çevreme sıkıntı vermemeye karar verdim.

Ayyy şu Türk anneleri derdim şimdi özür dilerim Ayyy biz Türk anneleri şahaneyiz.....


kişi tarafından beğenildi      2215 kez okundu
  • Yorumlar(0)

 

 

Facebook Twitter Google+ Pinterest Share
Facebook Twitter Google+ Pinterest Share