Çalışan Anne Ol(ama)mak!

Çalışan annelerin yaşadığı zorluklar başlı başına toplumsal bir mesele haline gelmiş benim canım ülkemde. Bu konu ile ilgili çok fazla cümle kurmadan kısa ve özet bir şekilde içimi dökeceğim.

Çalışma hayatına devam etmek ve aynı zamanda çocuk büyütmek isteyen anne, hem maddi hem de manevi zorluklarla karşılaşıyor. Zaten toplumda hep bir “Anne dediğin evde oturup çocuk bakar.” algısı olduğu için çalışma isteği olan anneler hep bir düşman tavırla karşılaşıyor. Zaten öncelikle kendi ailenize bu isteğinizi kabul ettirdiğinizde yarışın ilk seviyesini geçmiş oluyorsunuz. Eğer aileniz size “Kızım boşa mı okudun çalış tabii” diyorsa şanslısınız.

Gelelim eş durumuna. Eşiniz de mevzu çocuk olunca pek bir duygusal ve içgüdüsel dürtüleri ile karşınıza çıkıyor. Maddi durum el veriyorsa “ Ne gerek var, sen anne olarak önce çocuğuna iyi bir eğitim vermekle yükümlüsün” diye cümleye başlıyorlar. Maddi durum el vermiyorsa da devam edeceğiniz işin hem çalışma saatlerinin esnek olmasını hem de gelirinin iyi olmasını istiyorlar. Olmayacak dua ile amin ikilisi var ya, işte onu diyorlar kısaca. Hadi bu seviyeyi de atlattınız diyelim, bu defa eşinizin ailesi devrede. “Kızım çocuğun sana çok ihtiyacı var, önce büyüt sonra çalışırsın.” cümlesini farklı versiyonlar ile pişirip pişirip önünüze koyuyorlar. E benim de çalışmaya ihtiyacım var, o ne olacak peki?

Hadi tüm bunları atlattınız diyelim geldik dananın kuyruğunun koptuğu yere. Siz harıl harıl iş başvuruları yapıp, çevrenize iş bulması için ricalarda bulunuyorsunuz. Bir güzel hazırlanıp, cv ‘niz elinizde gidiyorsunuz. Peki sonra ne oluyor? İşte tam bu noktada hayal kırıklığının en büyüğü başlıyor…

Size bir anımı anlatayım. Ben bir iş görüşmesine gitmiştim, nişanlı olduğum için önce evlilik tarihim soruldu. Arkasından ise çocuk düşünüp düşünmediğimi sordular. Düşünüyorum dediğimde bana şöyle dendi: “ Biz bebek düşünen birini işe alamayız, genellikle çalışan anneler bize hep izin isteği ile geliyor, performansları giderek düşüyor ve kariyer planları hep kısa vadeli oluyor." Ne yani ben evde oturup, çocuk doğurup sadece eşimin geliri ile tüm eğitim hayatımı geride bırakıp, üstün ev hizmetleri madalyam ve bir de şu ezilmiş ruh haliyle normal psikolojili çocuk mu yetiştireceğim?!

Oğlumdan sonra gittiğim başka bir iş görüşmemde ise şu konuşmalar geçmişti. Önce oğlumun yaşı soruldu, “Oh oh büyütmüşsünüz, ne güzel.” dediler. Ay ben de bir mutluluk bir umut, meğer esas sınav sorum daha gelmemiş. “Peki başka çocuk düşünüyor musunuz?” Herhalde dedim Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığında bir görüşme yapıyorum, onlarda benim aile planlamamı ve aile yardımımı falan hesaplayacaklar. Gayet güzel bir şekilde evet dedim, sonuçta ben tek çocuk büyüdüm arkadaşım, hayallerim arasında çok çocuklu bir ailenin ana kraliçesi olmak var. “Hımmm…” diye bir cevap geldi, devamını anlatmayayım konuşma nasıl saçma ilerledi diye, zaten ben zartttttt yanlış cevap diyen kırmızı butonu yedim orda.

Durumun özeti şu; siz bebeğinize süt verip büyütmeye uğraşırken bu annelerin çalışma hayatı hakkındaki anlayış ve tavırlar sizin ananızdan emdiğiniz sütü burnunuzdan getirecek, net!

Bakın ben daha önce hiç çalışmayıp, anne olduktan sonra çalışmak isteyen anneleri eleştirmiyorum. Ben çalışıp, anne olduktan sonra çalışmak istemeyen anneleri de eleştirmiyorum. Hiç çalışmayıp, anne olduktan sonra çalışma isteği ile yanıp tutuşan annelere de asla sözüm yok. Ama lütfen her ne olursa olsun, anne olmuş ve çalışmak isteyen kişilere bu şekilde engeller ve anlamsız tavırlar ile gelmeyin. Aile ve arkadaşlar olarak destek olamıyorsanız da kösteklikten çekilin. İşverenler olarak ise çalışan annelerin de çocukları için verimli olacağını, onlara hayata farklı bir bakış açısı verebileceğini unutmayın ve onlara şans tanıyın.

Not: Ben çok şanslıyım ki hem kendi ailem, hem eşim, hem de eşimin ailesi beni her kararımda destekleyip, hem anne olmamı hem de başarılı çalışan bir iş kadını olmamı sağlıyorlar. Bu yüzden onlara teşekkür etmeden geçemeyeceğim.


kişi tarafından beğenildi      7878 kez okundu
  • Yorumlar(1)
  • Selva Delikan

    17.08.2017 10:02

    çok güzel bir yazı olmuş.\r\nzamanında iş görüşmeleri yaparken benim de başıma benzer şeyler geldi, her defasında benim çocuk yapacak olup olmamı nasıl çok normal bir soruymuş gibi sorabiliyorlar acaba diye düşünürken mecburen evet ya da şu anda değil bilmem kaç zaman sonra gibi detaylı bilgiler vermiştim. \r\nşimdi çalışan bir anneyim ben de. \r\nişin aslı; anne olmadan önce çalışmak istesen de zor, çünkü anne olma "risk"in var, anne olduktan sonra çalışmaya devam etsen de zor... bahsi geçen yargılar, "genellikle çalışan anneler bize hep izin isteği ile geliyor, performansları giderek düşüyor ve kariyer planları hep kısa vadeli oluyor", er ya da geç ortaya çıkıyor ne yazık ki... \r\n

 

 

Facebook Twitter Google+ Pinterest Share
Facebook Twitter Google+ Pinterest Share