Gelecek Kaygısı

Son zamanlar en çok duyduğum cümle '' Ege'ye kardeş düşünmüyor munuz? Beraber büyür giderler..''

Aman Tanrım duyunca bile tüylerimin diken diken olduğu, hayalini bile düşünürken yorulduğum hayat. Kolik ve hiperaktif bir çocuğunuz varsa bazen böyle düşüncelere kapılabiliyor insan. Ege şu an 22 aylık. Zor, inatçı, birey. Zaman zaman beni tükenmişlik hissine kaptırdığı artık yeteeerrr diye avazımın çıktığı kadar bağırmak istesem de yapamayıp, bunu tırnaklarımı ellerime geçirmişliğim, dudaklarımı ısırmışlığımla geçiştirmişliğim vardır. Evet haklılar kardeş çok güzel bir his. Mesela biz 3 kız kardeşiz. Birimizin sesi titrediğinde diğeri ondan önce ağlar. Peki herkes mi böyle.. Tabii ki değil. Ne kardeşler var yıllardır birbirinin sesini duymayan. Neyse oralara girmeyeyim mevzu derin.

Çoğu kişi derler ki. '' Ne hakkın var yalnız büyütmeye. Beraber oynayacağı, yanında desteği, sırtında hissedeceği bir el.. Bir kardeşi olmasın mı? Siz hep mi olacaksınız?

HAYIR! 

Şöyle ki;

Ege'nin oyun arkadaşıyım ve beraber eğlenmeye, büyümeye çok meraklı bir o kadar da heyecanlıyım. Bazen hepsi bir anda zor gelebilir belki ama anne ve kardeş gibi olabilmeyi aynı anda becerebilirim. E o zaman.

Hayalini kurmaktan kaçtığım bir hayat! Neden mi?

Ege'ye her aile gibi iyi okullarda, güzel gelecek hazırlayabilmek için hem maddi hem psikolojik olarak bana çok uzak bir kelime KARDEŞ.

Gazlı, uykusuz kolik geceler unutulup gitse de derin izler bırakabilir bazen. Bende bıraktığı gibi. Bütün bilgimi, öğrenme kabiliyetimi, sevgimi, maddiyatımı A'dan Z'ye her şeyimi oğluma aşılamak istiyorum. Elimden geldiği kadarıyla yapıyorum da. Belki de bir kardeşi olsa ona bu kadar ilgili, onu anlamaya çalışan, yemediğini, içmediğini dert eden anne olamayacağım. Hele ki çalışan anneyseniz bu böyle  Net!

Peki hiç mi büyümeyecek yavrucağım ya o zaman bize kardeşin hesabını sorarsa diye de düşünmüyor değilim. Onu da o zaman uzun uzun düşünür elbet güzellikle sonuca bağlarız.

Her annenin anneliği farklı değerli elbette! Bazı anneler vardır gelecek kaygısı olan. İşte belki de onlardan biriyim. Ne yazık ki bazen kapılırsın böyle hislere. Korkuya endişeye..

Tercihim yalnızlık değil elbet ama YENİDEN demeye YOK istek...


kişi tarafından beğenildi      4667 kez okundu
  • Yorumlar(0)

 

 

Facebook Twitter Google+ Pinterest Share
Facebook Twitter Google+ Pinterest Share