Ben Mükemmel Bir Anneydim, Çocuğum Olana Kadar!

Ben mükemmel bir anneydim… Çocuğum olana kadar!

Mesleğe başladığım ilk yıllar, ilköğretim ve ana sınıfı öğrencilerinin aileleri ile görüşme yapıyordum. Bazı görüşmelerimde aileler, bana şu soruyu soruyordu:  ‘Sizin çocuğunuz var mı?’

O zamanlar bu sorunun altında yatan hissiyatı, ‘Sen öyle öneriler veriyorsun da, gerçekte öyle olmuyor hoca hanım!’ demenin nazik versiyonu olarak değerlendiriyordum.

Geçen hafta Özgür Bolat’ın ana baba okuluna davet edildim. Aynı soruyu Özgür Bey’e de değişik şekilde ifade ediyorlar. Kendisine, ‘Çocuk düşünüyor musunuz?’ diye soru yöneltiyorlar. Aslında, bu sorunun altında da; ‘Her şeyi güzel anlatıyorsun, sen de yap bakalım, görelim! Dediğin gibi oluyor mu?’ düşüncesinin nazik versiyonu yatıyor.

Belki öyle. Belki de değil. Sonuç olarak;

‘Ben mükemmel bir anneydim, çocuğum olana kadar.’

Dikkat ederseniz yazılarımda, çocuğun davranış sorunlarına yönelik değil, anne olarak neler yaptığımla ilgili yazıyorum. Çünkü şunu çok iyi biliyorum:

Çocuğumun davranışının altında benim tutumlarım yatıyor.  

  • Annenin tutumları
  • Babanın tutumları
  • Çevredekilerin tutumları


Çevrenin tutumu üzerinde kontrol sahibi değilim. Ama kendi tutumlarımın sahibiyim ve değiştirebilirim.

Ben değiştikçe, çocuğumun da değiştiğini gözlemleyebilirim.

Farklı platformlarda anneler sorular soruyorlar. Hep olumsuz davranışa odaklanılmış durumda. ‘Ne yaptıysam olmadı, değişmedi, bu çocuk neden böyle!’

Bu cümlelerin içinde çaresiz kalmış bir anne var. Ama aynı zamanda -güçlü bir ihtimal ile- bu sözlere maruz kalmış bir çocuk var.

Bu çocuk neden böyle!’

Çocuklar bizim aynamız, sevgili anne ve babalar. Çok iyi gözlemciler, tutarsızlığı anında fark ederler, sizin eşinizle kurduğunuz ilişki biçimini anında kopyalar ve öyle davranırlar, hangi çocuğunuza nasıl yaklaştığınızı iyi çözümlerler ve kendilerini davranışınıza göre konumlarlar, çaresizliğinizi de güç yanlarınızı da hissederler, sınırlarınızı hep zorlarlar. Sizin netleştiremediğiniz her sınır, farklı sorunlar olarak karşınıza çıkar. Koşul sunarsanız, koşul sunarlar. Kaygılarınızı hissederler ve belki bu yüzden okula giderken sizi bırakmak istemezler. Otoritenize karşı çıkarlar ve belki bu yüzden ödev yapmazlar ya da yemek yemezler. Kontrolün kendinde olduğunu size ispatlamak içine girerler.

Bir psikolojik danışman anne der ki; Ne zaman çocuğumun bir davranışını değiştirmek istedim, işe önce kendi davranışlarımdan başladım.

Uzun zaman oldu burada yazmayalı. Özlemişim. Yazacak paylaşacak pek çok konu var. Sırasıyla paylaşmayı arzuluyorum sizlerle.

Sevgilerimle,

Dilek Söylemez

Psikolojik Danışman
 

İletişim:

www.dileksoylemez.com

 


kişi tarafından beğenildi      11133 kez okundu
  • Yorumlar(4)
  • Dilek Söylemez

    18.12.2017 14:07

    Sınırlar, kurallar, prensipler, değerler hepsi önemli. İnşallah düşündüklerimi yazıya tam olarak aktarabilirim yeni yazılarda Vildan Hanım :)

    Vildan Özdursun

    17.12.2017 10:38

    “Sizin netleştiremediğiniz her sınır farklı sorunlar olarak karşınıza çıkar” çok can alıcı bir nokta👏🏼👏🏼Yeni yazılarınızı merakla bekliyorum :)

    Dilek Söylemez

    16.12.2017 15:26

    Nazik yorumunuz için teşekkür ederim Sema Hanim :) Ben de size keyifli, bol içerikli yazilarla dolu bir yil diliyorum:)

    Sema Aydoğan

    14.12.2017 14:08

    Nasıl güzel bir anlatım. Mesleki deneyiminiz ve annelik yönünüzle anne babalara, anne baba adaylarına ve eğitimcilere ışık tutuyorsunuz. Mutlu hemde musmutlu yıllar geçirmenizi dilerim.

 

 

Facebook Twitter Google+ Pinterest Share
Facebook Twitter Google+ Pinterest Share