KİME ÇEKMİŞ BU ÇOCUK?

Soru tanıdık geldi mi? Henüz yeni doğmuş, gözünü bile açmamış etten kemikten oluşan, nefes alıp, doğru düzgün emmeyi bile beceremeyen mini minnacık canlıyı şekilden şekle sokan, benzerlikler kurmaya çalışan, ağlamasından, uyuma düzenine kadar benzetme çalışmaları yapan farklı bir toplumuz bilirsiniz ki. Abartıp çocuğu haftadan haftaya, yandan bakınca babasına, tepeden bakınca annesine, uyurken dedesine, koşarken ebesine falan benzetiyoruz. Baba ve tarafına benzetilirse, oğlan tarafı otuz iki diş, anne ve tarafına benzetilirse, kız tarafı otuz iki diş gösterisinde. Konuşmaya başlayınca hareketlerini, zekâsını, davranışlarını derken bitmiyor benzetmeler. Bir yaz günü Göktuğ’u alt komşum kendi halasının torununa benzetmişti :). Bu işin bilimsel bir açıklaması var, soyaçekimi var, baskın karakteri var ama bu sohbetlerin tıpla uzaktan yakından alakası yok.

Çok güzel ama bir o kadar da komik bir toplumuz biz. Çok severim adetlerimizi, büyüklerin vardır bir bildiği atasözlerini, göreneklerimizi ama herkese saygı duyar, dinler en sonunda da kendi bildiğimi okurum :). Kendi bildiğimi de kitaplardan, bilenlerden sentezleyip uygularım...

Bilim çocukların her dönemini inceleyip, sınıflandırmış, çocuk gelişimciler bu konu üstüne bir dolu kitaplar yazmış, sosyal medya hesaplarında paylaşmış ama ne fayda ki yine bu çocuk birine çekecek:). Çocuk işi hamur gibi, doğduğundan itibaren sen nasıl şekil verirsen o karaktere bürünecek. Dayısına, halasına, alt komşunun dıdısının dıdısına benzemesi için bir tılsım yok. Kendine has, yeni bir birey olduğunu kabul ettiğimiz dakikada muhtemelen evli kocaman bir birey olmuş oluyorlar.

Yeni doğum yaptığım dönem çok sinirleniyordum çocuğumu sürekli birine benzetme çabalarına. Yeni bir birey bu, bir durun, diye bas bas bağırasım geliyordu. Emiyor mu sorusu kadar saçma bir soruydu çünkü benim için. Hoşuma gidiyor şimdi, çok gülüyorum. Âşık olduğum adama çok benzemesine de bayılıyorum.

Huyları kime benziyor biliyor musunuz? Size sevgili anne babalar, başka hiç kimseye değil. Rol-model tamamen anne - baba. Okul döneminde çocuklarımızın arkadaşlarından kötü bir davranış kaptığını düşünsek de düzelmek ve düzeltmek de bize bağlı.

Haa bu arada, Göktuğ doğdu, ilk kırk gün dayısına, sonraki 1,5 yıl babasına, 2,5 yıldır babaannesine, uyurken bana, iyi huyları bana, kötü huyları da babasına benziyor:) :) :) .

Son virgülden sonrası şaka şaka:)

Sevgiyle kalın lütfen…


kişi tarafından beğenildi      5252 kez okundu
  • Yorumlar(0)

 

 

Facebook Twitter Google+ Pinterest Share
Facebook Twitter Google+ Pinterest Share