EMZİRMEYİ SONLANDIRMADA TRAVMASIZ BİR YÖNTEM MÜMKÜN MÜ?

Duygusal zamanlardayım. O son emzirdiğim anı düşündüğümde burnumda bir sızıyla gözlerim doluyor. Zamanı geldi biliyorum. Hissediyorum. Onları anlıyorum. Büyüyor meleklerim.

Onlardan çok belki de ben alıştım. Dile kolay 3 seneden fazla bir süredir kesintisiz emziriyorum. Hem de bunun iki senesi iki bebek. Bu büyük mutluluk elbette. Selim’i emzirirken hamilelik yaşadım. Doğum yaşadım. Hiçbiri bir gün olsun emzirmeme engel olmadı. Ferit geldiğinde henüz 14 aylık olan bebeğime “sana yok” da diyemezdim. İkisi beraber bu zamana kadar böylece emmeye devam ettiler. Ama işte sona geldik. Biranda iki bebeğimdeki bu serüven de son mu bulacak. Nasıl olacak? Nasıl yapabilirim bunu?

Elbette türlü enteresan yollarla tiksindirerek değil. Ya da en sevdiği memesinden korkutarak değil. Kandırarak hele hiç değil :)

Öneriler akıl almaz şekilde oluyor. Hatta bazı kitaplarda denk geldiğim bırakma yolları da bana göre değil. Birinde “acıyor” diyerek bıraktırmayı öneriyordu. Bu düpedüz kandırmak.

Bebeklerimize hiç yalan söylemeyip kandırmadan yetiştirmeye özen gösterdiğimizde güven bağımız kuvvetli olur.

Güven problemi yaşamayan bebeğimize “sütüm azaldı” dediğimizde şiddetli bir ısrarla karşılaşmayız. Bebeğimiz tutarlı konuşmamıza zaten aşinadır. Ayrıca öğün azaltıldığında süt miktarı da haliyle azalır. Böylece söylediklerimiz çelişmez. Tabii bebeğimizin memeden kopmaya hazır olması da önemlidir. Doğru zamanı ise en iyi anneler tespit edebilir. Bir anne arkadaşım bebeği tam hazır değilken öğün azaltmaya gittiğinde bebeği memeyi daha sık ister oldu. Emme süresi de uzadı. Bu durumu farkedince doğru zamanı bekledi. İletişimle ilerleyerek şaşırtıcı şekilde denebilecek kolaylıkta memeden kesmeyi başardı.

Bebekler bireydir ve açıklamayı hak ederler.

Hamilelikten itibaren bebeğimize doğru iletişimle yaklaşırsak sonucunu vakti geldiğinde mutlaka alırız. Birey olarak görülüp uygun şekilde iletişim kurulan bebek somut şeylerden bahsedildiği sürece her türlü neden sonuç ilişkisini algılayabilir ve akıllarına yatan her türlü çözüm önerisine ılımlı yaklaşabilir ve hatta kendileri de çözüm önerisinde bulunabilirler. Önemli olan bebeğimizi anlamaya çalışmak.

Evet, öğün azaltarak yavaş yavaş emmeyi sonlandırabilirim.

İlk başta imkansız gibi geliyordu. 2 yaşındaki evladım Ferit’in akranı çocukları olan sık görüştüğüm, kalabalık bir anneler grubuna dahilim :) Aralarında şimdiye kadar sekiz anne bu yolla emzirmeyi sonlandırdı. Gün gün, aşama aşama neler yaşadıklarına, ne gibi sorunlarla karşılaştıklarına şahit oldum. Ve buldukları müthiş çözümlerle nasıl durum yönetimi yaptıklarını öğrendim.

İmkansız değil. Travmasız, gözyaşsız böyle bir yöntem var. Memeye saç koyup, salça sürüp emmeden kesmeyi sağlıklı ya da doğal bulmuyorum. Ya da bir gün önce sabah, öğle, akşam dolu dolu emerken bir anda “artık meme bitti” diyerek memeden aniden ayırmayı da sağlıklı bulmuyorum. Bunu yapamam. Ve görüyorum ki çok güzel bir seçenek var.

Eğer kurulmadıysa, bebeğimizle güven bağını kurarak adım adım ilerleyebiliriz. Ben de bu emzirme yolunu gözlemlerim ve tecrübelerime dayanarak sizlere yazmaya çalışacağım. Hatta bu şekilde emzirmeyi sonlandıran annelerin yaşadıklarını anlattıkları yazıları da sizlerle paylaşacağım :)

Ben öğün azaltmaya sabah ile başladım. Uyandıkları gibi meme arayan miniklerime “kahvaltıdan sonra meme” diyerek ertelemeyi başardım. Gece emmesi uzun aylardır zaten yok. Benim sürecim devam ediyor. Ne gibi durumlarla karşılaştım. Hissettiğim duygular, bulduğum yöntemler ve elbette diğer değerli annelerin buldukları çözümlerle beraber bu yazı dizisine devam edeceğim.

Bebeklerimizi bu güne kadar aşkla emdiği memeden bir anda ayırmak zorunda değiliz. Bebeklerimizin duyguları çok önemli. Travmasız şekilde bu süreci sonlandırmak mümkün.

Unutmayın, bugün kolay görünen yol yarının zorluğunu hazırlayabilir, zor görülen yol ise kolaylığını…

27.12.2017


kişi tarafından beğenildi      1972 kez okundu
  • Yorumlar(0)

 

 

Facebook Twitter Google+ Pinterest Share
Facebook Twitter Google+ Pinterest Share