İşte O Gün!

Herkese Merhaba ;)

Hamileyken hep dediğim bir şey vardı, Pamir kesin sakin bir bebek olacak, karnımdaki hareketlerinden anlıyorum görürsünüz diyordum. Ve gerçekten de öyle oldu. Şu an dolu dolu 3. ayında bebeğim ve gerçekten de sakin bir bebek. Bunu nasıl anladım ve neye mi bağlıyorum? İlk olarak karnımda öyle delisiye tekmeler hissetmedim, hep ufak ufak dönüşlerini hissettim. Bunun en büyük sebebi bana göre benim çok hareketli olmamdı, daha önce ki yazımda da paylaşmıştım, benım 9 ayım hep hareket halinde, ve aktif geçti. Anne ne kadar hareketli olursa bebek o kadar sakin, anne ne kadar sakin olur, hareketsiz olur bebek o kadar hareketli oluyor.

Tavsiyem, hamileyken bir sağlık sorununuz veya bir riskiniz yoksa, hamile olmadan önceki hayatınıza devam etmeniz. Tabii ki daha dikkatli olmak üzere :) Ama ben hamileyim, yok oraya gidemem bunu yapamam, yorulurum diye kendinizi o psikolojiye sokmayın. O ruh haline bir kez girildi mi her şey daha zor olur aslında. Hep dediğim gibi ben çok şükür ki sağlık şartlarım da el verdiği için çok güzel ve rahat bir hamilelik geçirdim. Hatta neredeyse kafa ve yaşantı olarak neredeyse hamile gibi bile değildim. Pamir beyin keyfi o kadar yerindeydi ki gelmek bilmedi :)

En başından beri normal doğum istedim ama kendimi şartlamadım bir terslik olur da normal olamazsa üzülmeyeyim diye. Fakat her şey yolunda gitti ve istediğim gibi normal doğum gerçekleşti. Pamir kendiliğinden gelmek bilmeyince suni sancı verdik, doktorum İbrahim Bildirici ve doğum ebem Marina sayesinde şahane bir doğum oldu. Aslında hastaneye nst kontrolü için gitmiştik fakat Pamir yine çok rahattı, hiçbir kasılma ve risk yoktu, bu nedenle de Dr. İbrahim bey istersen bir iki gün daha bekleyelim belki kendi gelir demişti, fakat ben artık bir an önce ona kavuşmak istiyordum ve şu soruyu sordum; suni sancı versek bir risk veya daha sancılı olur mu ? Cevap hayır bir şey farketmez olunca bende direkt olarak o zaman bugun sancı verelim miiii diye bir soru yönelttim ve tamam olur o zaman odan hazırlansın cevabını duyunca epey heyecanlandım, heyecanlandık. Ve işlemler başladı, saat 13:00 gibi odaya çıktım suni sancı ilk olarak jel ile verildi bir dört saat kadar bekledik, o dört saat içinde ben oda süslemelerimi hallettim, squat ve yürüyüşler yaptım, yemek yedim kahvemi içtim:) O 4 saatin sonunda tekrardan bir jel verildi bir saat dinlenip, kalkabilecektim sonra sancılar yavaş yavaş artacak, gerekirse damardan bir sancı daha olacaktım fakat benim için o 2. verilen jel, değil 4 saat 1 saat bile sürmeden etkisini gösterdi, ve doğum başlamıştı. Doktorum ve doğum meleği adını verdiğim ebem Marina sabaha karşı bekliyorlardı Pamir'i ama tahmin ettikleri gibi olmadı :) Açılmalar hızlıca gelişti ve 7 saatte şahane bir doğum gerçekleşti.

Pamir'i ilk kucağıma verdikleri an tahmin edersiniz ki dünyada hiç bir zaman yerini tutmayacak bir mutluluktu benim için, akıl almaz bir mucizeydi. Öylesine kanlar içinde çıkan bebek nasıl olurda böyle pudra gibi kokar demiştim, o ilk mis kokusu burnumdan gitmiyor. Ve Pamir'e kavuştuğum o ilk an şöyle dedim, Allahımm çook şükür !

Ve yine hep aynı şeyi söylüyorum "çok şükür ". Yani demek istediğim şu ki, siz hep pozitif ve rahat olun gerisi  güzelliklerle gelir.

Sevgiler :) 


kişi tarafından beğenildi      776 kez okundu
  • Yorumlar(0)

 

 

Facebook Twitter Google+ Pinterest Share
Facebook Twitter Google+ Pinterest Share