Benimle İlgili Ne Hatırlayacak?

Ne zamandır kendimi olumlu düşünmeye yönlendiren, kafaya bir şey takmamaya söz veren ben geçenlerde öyle bir şey kurdum ki, kendime verdiğim sözü bozdum. Size de haber vermek istedim anında. Yani insan her zaman öyle pozitif düşünemiyor işte. Bazen akla öyle bir şey geliyor ki, kov kovabilirsen… Yanlış olduğunu bile bile senaryoyu genişletiyorsun. Hatta öyle ki hooop ağlamaya başlıyorsun.

Irmak büyüdüğünde, 50-60’lı yaşlara geldiğinde ben çok yaşlandığımda (iyimserlik burada devreye girdi az buçuk) ya da ölmüş olduğumda (yine merhaba kötümser tarafım)  hakkımda ne hatırlayacak? “Annem de hep şunu yapardı” dedikten sonra hangi cümleyi kuracak? Şimdi bu aklıma takılan soru kimilerine saçma gelse de benim gibi düşünenlerin olduğunu biliyorum. Gerçekten. 😊

Düşündüm, neler gelir acaba aklına dedim.

Bir, iki, üç diye saymamam. Hep bir, iki, on iki derim. O bile öyle söylüyor artık. Denize atlarken, bir şeye başlarken… 1, 2, 12

Çok uzun zamandır her sabah “Doğum günün kutlu olsun. İyi iki doğdun” diye uyandırıyorum. Başlarda sordu “neden” diye. “Çünkü” dedim, “Benim için her gün senin doğum günün. İyi ki varsın…” Her gün söylüyorum.

Manyak Anne lakabını zaten unutmaz. Kitabı bile çıktı. Cimcirik istese de unutmaz onu… Çocuğuna da (eğer çocuk isterse) Kirpi Kirpik Nerede okusa, mis olmaz mı?

Çok oyun oynadığımız da unutmayacakları arasındadır diye tahmin ediyorum. Çünkü cidden çok oynuyoruz. (Merak edenler için hepsi benim blogda…) Oynarken aralarda kapışmalarımız, Arkın’la bizim yarışa tutuşmamız…

E Arkın’la bir didişip bir öpüşmemiz de aklından çıkmaz. Anında parlıyor, dır dır ediyoruz, iki dakika sonra da el ele oturuyoruz. Çocuk da alıştı.

Tatilde, gece evde, hatta bazen dışarıda bilgisayar başında olmamı… Evden çalışmayı, free lance iş yaptığında daha iyi anlayacak ve bana hak verecek diye umuyorum.

Mutfaktan her gün gelen şangırrrr sesini, sürekli bir şeyler kırmamı…

Saçını kremlemeden taramadığımı…

Evde dans ederek dolaşmamı…

Aynı anda bir şey söylediğimizde Cips Cola demem… Onlar şu anda “Kilit çakmak” diyorlarmış. Yeni racon buymuş. 😊

Paten kaymayı, ip atlamayı öğretmemi…

Evin şeklini sürekli değiştirmemi, duvarların rengini birkaç ayda bir değiştirmemi. Çocuk bir uyanıyor, koltukla masa yer değiştirmiş. Bir ara eve “acaba bugün ne yaptın” diye giriyordu.

Bazı yemekler söz konusu olduğunda mutfağa girmememi, babasının pişirmesini…

Spor ayakkabı takıntımı… Bana bazen “Anne 10 tabak kapuska yersen sana 10 ayakkabı alacağız derlerse ne yaparsın” gibi sorular soruyor. Kapuska sevmem ancak cevabı biliyor.

Her gece yatma saatinde “çiş, diş” dememi.

Her şeyin turuncusunu sevdiğimi, turuncu gördüğüm vitrinlere yapışmamı…

Bilmem ki… Bir çırpıda aklıma bunlar geldi. Daha çok anı biriktirelim, liste uzasın da uzasın.

Hep söylüyorum, boş yere almadım Manyak Anne adının tescilini, boş yere yazmadım bu kitabı. Bazen aynen bunu düşünüyorum, “benimle ilgili ne hatırlayacağını…”

Sizin de aklınızdan geçmiş miydi bu yoksa şimdi düşünüyor olmanızın tek sebebi ben miyim?


kişi tarafından beğenildi      14537 kez okundu
  • Yorumlar(1)
  • Nuray Kurtuluş

    17.08.2018 14:45

    Cok hoşuma gitti bir an durdum düşündüm benim çocuklarım beni hangi sözlerimle hatırlarlar diye

 

 

Facebook Twitter Google+ Pinterest Share
Facebook Twitter Google+ Pinterest Share